Παρατηρήσεις της Ομοσπονδίας Ζωοφιλικών Σωματείων Ελλάδας επί των διατάξεων του νομοσχεδίου για το ΕΜΖΣ και τους εθελοντές.
Η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής επιβεβαιώνει ότι το ΕΜΖΣ συνδέεται άμεσα με τη δημόσια υγεία.
Ο Ν. 4830/2021, που παρουσιάστηκε ως μια συνολική μεταρρύθμιση, έχει μετατραπεί στην πράξη σε ένα ασταθές και διαρκώς μεταβαλλόμενο θεσμικό πλαίσιο, με συνεχείς τροποποιήσεις που δεν αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα. Αντίθετα, δημιουργούν σύγχυση, μετακυλίουν ευθύνες και υπονομεύουν την εφαρμογή του νόμου στην πράξη.
Η πρόσφατη κατάθεση νέου νομοσχεδίου στη Βουλή «Ρυθμίσεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα, τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και λοιπές διατάξεις», το οποίο περιλαμβάνει εκ νέου διατάξεις για το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και ζητήματα που άπτονται της εφαρμογής του Ν. 4830/2021, επιβεβαιώνει τον αποσπασματικό χαρακτήρα της νομοθέτησης. Τροποποιήσεις εντάσσονται σε ετερόκλητα νομοσχέδια, χωρίς προηγούμενη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων ρυθμίσεων και χωρίς δημόσια λογοδοσία για τα έως σήμερα αποτελέσματα.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει:
εκατοντάδες χιλιάδες αδέσποτα ζώα αβοήθητα στους δρόμους,
Δήμους που δηλώνουν αδυναμία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και τυγχάνουν ασυλίας,
ανεπαρκείς και αποσπασματικούς ελέγχους ως προς την εφαρμογή της Εθνικής και Κοινοτικής νομοθεσίας για την προστασία των ζώων,
και ένα διαρκές φαινόμενο κακοποίησης, παράνομης διακίνησης και εμπορίας ζώων.Όταν, παρά την πληθώρα νομοθετικών παρεμβάσεων, η εικόνα παραμένει αμετάβλητη, τότε δεν μιλάμε για έλλειμμα ρυθμίσεων, αλλά για έλλειμμα πολιτικής ευθύνης και εφαρμογής.
Ιδιαίτερα προβληματική υπήρξε η αντιεπιστημονική επιλογή μεταφοράς της αρμοδιότητας για τα ζώα συντροφιάς σε Υπουργείο που στερείται της αναγκαίας εξειδίκευσης, της θεσμικής μνήμης και της διοικητικής εμπειρίας στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Η αποκοπή της πολιτικής για τα ζώα από την κτηνιατρική επιστήμη, τη δημόσια υγεία και τη βιοασφάλεια συνιστά σοβαρή θεσμική οπισθοδρόμηση και αρνητική ευρωπαϊκή πρωτοτυπία.
Την ίδια στιγμή, η Κυβέρνηση επέλεξε τη σπατάλη δημόσιου χρήματος, διαθέτοντας 3,1 εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία από το μηδέν ενός νέου Μητρώου Ζώων, το οποίο εντάχθηκε στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», αντί της αναβάθμισης ενός ήδη επαρκούς και λειτουργικού μητρώου που εξυπηρετούσε την ιχνηλασιμότητα των ζώων. Οι νέες τροποποιήσεις που αφορούν τη λειτουργία του Μητρώου δεν απαντούν στο βασικό ερώτημα της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας της δαπάνης.
Παράλληλα, σοβαρά ερωτήματα εγείρονται για τη στελέχωση της Ειδικής Γραμματείας για την προστασία των ζώων και των αρμόδιων υπηρεσιών, χωρίς σαφή, διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια επιστημονικής και διοικητικής επάρκειας. Σε έναν τομέα που απαιτεί εξειδικευμένη γνώση, η απουσία κτηνιατρικού και επιστημονικού προσωπικού συνιστά θεσμική απαξίωση της κτηνιατρικής επιστήμης.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η κατ’ επανάληψη παραβίαση των κανόνων ευζωίας και των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας. Η Πολιτεία, στον απόηχο ελέγχων από Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, Αστυνομικές Αρχές και Εισαγγελικές Αρχές σε παράνομα καταφύγια, επιλέγει μέσω συνεχών τροποποιήσεων να παρέχει παρατάσεις λειτουργίας σε παράνομες δομές ή να τις «βαφτίζει» ως ιδιωτικές κατοικίες, ώστε να λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και διαφάνεια, παραβιάζοντας στην πράξη τους κανόνες ευζωίας.
Η επιλογή της Πολιτείας να επενδύει διαρκώς σε νέες διοικητικές δομές και αποσπασματικές νομοθετικές διορθώσεις, αντί να αντιμετωπίζει τις βαθύτερες αιτίες της αποτυχίας, συνιστά συνειδητή πολιτική στάση και όχι τεχνική αδυναμία.
Η ΟΖΩΣΩΕΛ δεν ζητά περισσότερη γραφειοκρατία ούτε νέες τροποποιήσεις χωρίς αποτίμηση. Ζητά σταθερό και εφαρμόσιμο θεσμικό πλαίσιο σύμφωνα με τις οδηγίες του παγκόσμιου οργανισμού για την υγεία των ζώων , ουσιαστικούς και ανεξάρτητους ελέγχους, επαρκή στελέχωση με επιστημονική επάρκεια,πραγματική στήριξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με διαφάνεια και λογοδοσία και θεσμικό σεβασμό στην κοινωνία των πολιτών.
Η προστασία των ζώων δεν μπορεί να αποτελεί διοικητικό πείραμα ούτε προϊόν διαρκούς νομοθετικής επιδιόρθωσης. Είναι ζήτημα δημόσιας πολιτικής, επιστημονικής τεκμηρίωσης, σεβασμού του ευρωπαϊκού δικαίου και πολιτικής ευθύνης.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το in.gr και την Dimitra Triantafillou για τη φιλοξενία και την ευκαιρία να τοποθετηθώ σε ένα ζήτημα που απασχολεί χιλιάδες κηδεμόνες ζώων και την ίδια τη φιλοζωική κοινότητα: την εφαρμογή του μέτρου λήψης DNA.
Συνοπτικά, κατά την παρέμβασή μου τόνισα τα εξής:
Έλλειψη Επιστημονικής Τεκμηρίωσης: Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση δεν έχει καταθέσει καμία επιστημονική μελέτη που να τεκμηριώνει την αποτελεσματικότητα της κτηνιατροδικαστικής γενετικής ως μέσου για την επιβολή προστίμων και ποινών.
Απουσία Διαφάνειας: Στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, έχουν υποβληθεί κρίσιμα ερωτήματα και αιτήματα κατάθεσης εγγράφων για τη διαδικασία ανάλυσης του γενετικού υλικού.
Παραβίαση Προθεσμιών: Παρά τη θεσμική υποχρέωση των Υπουργών να απαντούν, τα ερωτήματα αυτά παραμένουν αναπάντητα, αφήνοντας στο σκοτάδι πολίτες και φορείς.
Η προστασία των ζώων συντροφιάς απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό και διαφάνεια, όχι μέτρα αμφιλεγόμενης αποτελεσματικότητας.
Μια ιστορική απόφαση από το Δικαστήριο της Πάτρας αναδιατάσσει το τοπίο της διαχείρισης των ζώων συντροφιάς στην Ελλάδα, φωτίζοντας τις αθέατες πτυχές μιας καλά οργανωμένης και προσοδοφόρας «βιομηχανίας». Με μια ετυμηγορία-σταθμό, η Ελληνική Δικαιοσύνη αναγνώρισε αυτό που επί χρόνια αποτελούσε κοινό μυστικό: ότι πίσω από τις μαζικές αποστολές αδέσποτων ζώων στο εξωτερικό δεν ελλοχεύει πάντα η ανιδιοτέλεια, αλλά ο δόλος και ο κερδοσκοπικός σκοπός.
Του Ευάγγελου Παλαιοδήμου*
Η κατάρρευση του «μύθου» της ανεξέλεγκτης δράσης
Η καταδικαστική απόφαση της Πάτρας για παράνομη διακίνηση αδέσποτων ζώων συντροφιάς, θέτει οριστικό τέλος στη νοοτροπία του «ό,τι δηλώσεις είσαι». Το δικαστήριο δεν περιορίστηκε σε συναισθηματικές αφηγήσεις, αλλά εξέτασε πραγματικά δεδομένα, χαράσσοντας μια αδιαπραγμάτευτη διαχωριστική γραμμή: άλλο η αυθεντική φιλοζωία και άλλο το εμπόριο. Η ετυμηγορία είναι ξεκάθαρη: δεν νοείται «γκρίζα» ή «μαύρη» φιλοζωία. Κάθε μετακίνηση ζώου χωρίς νομιμοποιητικά παραστατικά και έξω από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς θεωρείται πλέον ύποπτη και ποινικά κολάσιμη.
Το ελληνικό «Ελ Ντοράντο» και η Ευρώπη
Η εξέλιξη αυτή δικαιώνει πλήρως τις επίσημες καταγγελίες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (DG SANTE). Πίσω από τη βιτρίνα των δήθεν «μη εμπορικών μετακινήσεων», η Ευρώπη αναγνωρίζει πλέον ένα οργανωμένο πεδίο παράνομων δραστηριοτήτων. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως το «Ελ Ντοράντο» των παράνομων διακινητών, εκθέτοντας τη χώρα διεθνώς λόγω της αδράνειας των ελεγκτικών μηχανισμών. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για εξαιρέσεις, αλλά για ένα βαθιά συστημικό πρόβλημα.
Απάντηση στα ψευδοδιλήμματα
Απέναντι στο παραπλανητικό δίλημμα «καλύτερα στο εξωτερικό παρά στον δρόμο», η απάντηση του νόμου είναι κατηγορηματική: δεν σώζεις ένα ζώο στέλνοντάς το σε μια «μαύρη τρύπα». Χωρίς ιχνηλασιμότητα, η «υιοθεσία» μετατρέπεται σε εξαφάνιση. Το πραγματικό διακύβευμα είναι: νόμιμη υιοθεσία ή παράνομη εμπορία.
Η Πολιτεία ενώπιον των ευθυνών της
Παρά τον καταιγισμό στοιχείων, η Ελληνική Πολιτεία επιδεικνύει αδικαιολόγητη ανοχή. Η απουσία πολιτικής βούλησης αφήνει τα ζώα έρμαια κυκλωμάτων και τη χώρα εκτεθειμένη σε ευρωπαϊκές συνέπειες. Οι πραγματικοί εθελοντές δεν φοβούνται τον έλεγχο — τον επιδιώκουν. Μόνο όποιος βλέπει τα ζώα ως εμπόρευμα τρέμει τη διαφάνεια.
Σε αυτή την κατεύθυνση, η Ομοσπονδία Ζωοφιλικών Σωματείων Ελλάδας συνεχίζει τον ανυποχώρητο αγώνα της για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ζώων. Η καταγγελία μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (DG SANTE) παραμένει η αιχμή του δόρατος, διασφαλίζοντας ότι η φωνή της νομιμότητας θα ακουστεί ηχηρά μέχρι τις Βρυξέλλες, θέτοντας την Πολιτεία προ των ευθυνών της απέναντι στα ευρωπαϊκά κεκτημένα.
Διαβάστε το άρθρο εδώ:
Αφοσίωση. Εξειδίκευση. Πάθος.
Copyright by Ο.ΖΩ.ΣΩ.ΕΛ. All rights reserved. Designed By Templateism & Copy Blogger Themes
